таъбир
taʼbirтаъбир
от 1. Бирор жиҳатдан таърифловчи ёки тугал маъно англатувчи қисқа ифода, ибора.
Деҳқонларнинг таъбирича, экин кун санайди.
Унинг сўзларида қишлоқ камбағаллари тушунмайдиган истилоҳ, таъбир жумла ёʻқ. — А. Қодирий, Обид кетмон
Фозил Шоисломович айримларнинг таъбири билан айтганда, бир қоп ёнғоқ эди. — Д. Нурий, Осмон устуни
2. Маъносини тушунтириш; изоҳ, шарҳ.
Тушнинг таъбирини айтиб бермоқ.
Камалак кўрибсан, бунинг таъбири: Етти ранг қуёш-у қутлуғ пешона. — Шукрулло, Жавоҳирлар сандиғи
- Таъбир жоиз бўлса Агар шундай дейиш мумкин ёки ўринли бўлса. Шоввозларимиз, таъбир жоиз бўлса, чўлга дастлаб ҳужум бошлаган танкчиларимиз шулар. — И. Шамшаров, Қаҳрамонлик ёʻлиТаъбир жоиз бўлса, томир уришини сезиб туриш керак. — Газетадан