ТАЪБ
TAʼBТАЪБ
1. Кишининг характерига, унинг кишиларга, нарсаларга муносабатида намоён бўладиган ички табиати.HUY
2. Хоҳиш, хуш, ихтиёр.İSTEK
таб
то же, что taft
- таб (или тафт) босди бўлмоқ успокаиваться, удовлетворяться; остывать; переставать гневаться
- таб (или тафт) босди қилмоқ успокаивать, охлаждать чей-либо пыл, жар
Қаранг: тафт
таъб
1. натура, характер, нрав, настроение
таъбим хира у меня настроение плохое
таъбимиз чоғ у нас настроение хорошее
2. перен. желание, воля
3. перен. вкус
таъбингни қара-я! ну и вкус у тебя!
- бировнинг таъбига қарамоқ считаться с (чьим-л.) желанием
- таъбим тортган одам человек по моему вкусу (т.е. нравящийся мне); человек, к которому меня тянет
- таъби кир бўлди он расстроился; он пал духом; у него испортилось настроение
- таъбим тортмайди (или кўтармайди) не в моей натуре, я брезгаю (кем-чем-л.)
таъб
н character, personality
- бировнинг таъбига қарамоқ follow someone's wishes
ТАБ
tap, ıssılıq, háwir
ТАЪБ
1. tábiyat, minez, ádet, keypiyat
2. qálew, ıqtıyar, meyil
таъб
Natur f, Wesensart f