суйкалмоқ
suykalmoqсуйкалмоқ
фл. 1. Суйкамоқ 1 феълининг ўзлик ва мажҳул нисбатлари.
Деворга суйкалмоқ.
2. Суянмоқ; бир-бирига тегмоқ.
3. Эркаланиб ёпишмоқ.
4. кўчма Яқинлашмоқ; яқин муносабат-да бўлишга ҳаракат қилмоқ.
Суймаганга суйкалма. — Мақол
Хотин имласа бас, не-не ёш эркаклар суйкалиб келган бўларди. Яхшибоевнинг ўлигини ўртага тиқиб, ғийбат урчитишга ҳеч ҳожат қолмасди. — М. М. Дўст, Лолазор
суйкалмоқ
погов. лезть, набиваться (к кому-л.)
суймаганга суйкалма не навязывайся тому, кто не любит тебя; соотв. насильно мил не будешь
СУЙКАЛМОҚ
1. súykeliw
2. súyeniw, tayanıw
3. súykeleniw, erkeleniw
4. авıс. jaqınlasıw