surur

ot poet. Shod-xursandlik hissi, nashʼasi; sevinch, quvonch.

Koʻklam noxush koʻngilning bir chetini yorishtirib turar, surur, sevinch bagʻishlar, koʻrkini koʻz-koʻz qilardi. — M. Xidir, Qirgʻoqlar

Shamdonlardan shamlar ham goʻyo Yorugʻ tortdi — qoʻshildi surur. — X. Davron, Toʻmarisning koʻzlari