surkalmoq

fl. 1. Surkamoq feʼlining majhul va oʻzlik nisbati. Devorga surkalmoq.

[Muhsina xonim:] Hadeganda yigʻlay olmayman, ayniqsa, kinoda pand beradi shu odatim, noilojlikdan dori surkalgan roʻmolchani koʻzga surtaman. — M. M. Doʻst, Lolazor

Urgʻochi sher hech qanday hujum qilmasdan, koʻzidan yoshini toʻkib, yerga surkala-surkala kelaveribdi. — Ertaklar

2. Yoyilib ketmoq, yoyilib, iflos, dogʻ-dugʻ boʻlmoq.

Stol qimirlab, xatim surkalib ketdi.

3. koʻchma Salb. Xiralik bilan suqilmoq, yopishmoq, kimsa atrofida yoki biror doirada oʻralashib yurmoq, pashshaxoʻrda boʻlmoq.

Mulla Mamasolih Usta Babudni iydirish uchun xushomadomuz bir ohangda balchiqday suyulib, surkalib davom etdi. — N. Maqsudiy, Laylatulqadr

v rub against smth., rub oneself (with)