suf
суфsuf
etn. Dam solganda, duo oʻqiganda, bemorga yoki unga beriladigan narsaga nafas urib chiqariladigan tovush; kuf-suf.
- Suf demoq 1. Dam solib, duo oʻqib nafas urmoq. Dadam rahmatli tuf desalar, suvni teskari oqizib, suf desalar, koʻrning koʻzini ochib yuboradigan ulugʻ zot edilar. — Gʻ. Gʻulom, Shum bolaSuf de shofyorligiga-yu beradigan olti yuz soʻlkavoyiga! Qachon pulga zoriqsang, menga kelaber. — A. Muxtor, Tugʻilish
- Suf senga (yoki sizga) Qanaqa odamsiz axir. Suf sizga-ye! siz bilan hazil qilyapmiz-a? — Sh. Toshmatov, Erk qushi