сўзсиз
soʻzsizсўзсиз
сфт. 1. Сўзи, сўзлари бўлмаган,
Сўзсиз сурат.
2. рвш. Овоз чиқармай, гапирмай; сукут ичра, жим.
Ногаҳон фалакка урган каби дўқ, Сўзсиз қотиб турар бўйчан тераклар. — А. Орипов, Йиллар армони
3. рвш. Ҳеч қандай эътирозсиз.
Сўзсиз итоат этмоқ. Сўзсиз таслим бўлмоқ.
Хоҳиш-иродамизни сўзсиз бажарасан. — Шарқ юлдузи
4. мод. с. Фикрнинг аниқлигини, қатъий буйруқ ва заруратни билдиради.
Сўзсиз, у келади. Мактабдаги мусобақаларга қатнашади ва, сўзсиз, биринчи ўринни эгаллайди.
СЎЗСИЗ
1. Сўзи бўлмаган.SÖZSÜZ
2. Овоз чиқармай, гапирмай.SESSİZ
3. Албатта.MUTLAKA
сўзсиз
беспрекословно, безоговорочно, молча
сўзсиз
а 1. implicitly, tacitly
2. unreservedly, without reserve, unconditionally
СЎЗСИЗ
1. sózsiz
2. ses shıgʻarmay, sóylemey, úndemey
3. heshqanday qarsılıqsız
сўзсиз
русчабезусловныйинглизчаunconditional