soʻzlamoq
сўзламоқsoʻzlamoq
fl. 1. Ogʻzaki ravishda fikr bayon etmoq; gapirmoq.
Oz soʻzla, koʻp tingla. — Maqol
Koʻp bilgan oz soʻzlar, oz soʻzlasa ham, soz soʻzlar. — Maqol
Boshingga qilich kelsa ham, toʻgʻri soʻzla. — Maqol
Soʻzlasang, har kimning oʻz aqligʻa chogʻlab soʻzlagin, Kutmagay ot xizmatin hech kimsa yosh bir toydan. — Habibiy, Devon
Yigit ular oldida pildirab borarkan, tinmay Azizxon qilayotgan ishlardan soʻzlab borardi. — S. Ahmad, Ufq
2. Nutq, maʼruza qilmoq, gapirmoq.
Goʻyo ikki navqiron yigit shu bugun boriboq Oʻrtaqoʻrgʻonni zabt etadiganday, baland ruh bilan nutq soʻzladi. M. M. — Doʻst, Lolazor
Birinchi kotib yigʻilganlar oldiga chiqib, ozgina soʻzlagandan keyin, oʻtirgan xalqqa qarata ogohlantirishsiz oʻq uzishdi. — Fan va turmush
3. koʻchma Ifodalamoq, namoyon etmoq.
Bahor tabiat goʻzalligidan soʻzlaydi. — Gazetadan
Titroq simlar Tamara opamizning bedor tunlari, halovatsiz kunlari, rohat-baxsh lahzalari haqida soʻzlardi bizga. — Saodat