sovimoq

fl. 1. Issigʻi, harorati pasayib, sovuq xolga kelmoq, birmuncha sovuq boʻlmoq.

Suv sovidi. Havo sovidi.

Yodgorning nazarida, uy yanayam sovib ketgandek koʻrindi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol

Otaqoʻzi birdan qaynab toshdi-yu, sovib qolgan bir piyola choyni bir koʻtarishda boʻshatdi. — O. Yoqubov, Diyonat

2. Badanidan hovuri koʻtarilib, harorati normallashmoq.

Ot sovidi.

Chuv deb otga qamchini, Chinor berib boradi. Sovidimi jonivor, Oʻzin otib boradi. — Oysuluv

3. koʻchma Hovurdan tushmoq, pasaymoq.

Tez qaynagan tez sovir, deydilar. — S. Siyoyev, Avaz

Mamashaning qiliqlaridan xafa boʻlmaysiz-da, qoʻshni. Keyin sovib qoladilar. — Mushtum

4. Joʻshqinligini, xurujini, avjini, qizigʻini yoʻqotmoq, susaymoq, soʻnmoq.

Bozor sovidi. Bazm sovib qoldi.

Olchinbek uning [Hamzaning] bu taklifini na rad etdi, na quvvatladi. Shu bilan suhbat sovib qoldi. — K. Yashin, Hamza

5. koʻchma Koʻngli qolib, mehr-muhabbatini, maylini, ixlosini yoʻqotmoq.

Ishdan sovimoq.

Darslardan sovidim, hech kim bilan ishim yoʻq. — A. Muxtor, Davr mening taqdirimda

[Avaz:] Ogʻa, oʻn kuncha boʻldi, qoʻlimga qalam olmadim. Nazmdan tamom sovidim. — S. Siyoyev, Avaz