soʻta

ot 1. Bitta yoʻgʻon etli oʻqda joylashgan toʻpgul.

2. Makkajoʻxorining donli yoki doni olingandan keyin qolgan oʻzagi; toʻpmevasi.

Soʻta yoqmoq. Soʻtalarni yigʻishtirmoq.

Mana shu hafta suvli darada kiyik joʻxori soʻtasini kemirib turganini oʻz koʻzim bilan koʻrdim. — N. Normatov, Ismoil togʻa tarozisi

Donalari marvaridday joʻxori soʻtasini otmoqchiday, ona doʻq qildi qizga. — Oybek, Oltin vodiydan shabadalar

3. shv. Tayoq, kaltak.

Ha, boʻyning uzilgur! deb, yerdan uzun soʻta olib quvdi. — S. Siyoyev, Saratonda qor yogʻdi

Qirdan oshgan yerda bir odam kelyapti, egnida janda, qoʻlida soʻta, ogʻzidan parcha-parcha koʻpik toʻkilib kelyapti. — Yusuf va Ahmad