сўта

от 1. Битта ёʻғон этли ўқда жойлашган тўпгул.

2. Маккажўхорининг донли ёки дони олингандан кейин қолган ўзаги; тўпмеваси.

Сўта ёқмоқ. Сўталарни йиғиштирмоқ.

Мана шу ҳафта сувли дарада кийик жўхори сўтасини кемириб турганини ўз кўзим билан кўрдим. — Н. Норматов, Исмоил тоға тарозиси

Доналари марвариддай жўхори сўтасини отмоқчидай, она дўқ қилди қизга. — Ойбек, Олтин водийдан шабадалар

3. шв. Таёқ, калтак.

Ҳа, бўйнинг узилгур! деб, ердан узун сўта олиб қувди. — С. Сиёев, Саратонда қор ёғди

Қирдан ошган ерда бир одам келяпти, эгнида жанда, қўлида сўта, оғзидан парча-парча кўпик тўкилиб келяпти. — Юсуф ва Аҳмад

н corn-cob

1. pochatka

2. tayaq

початок