соқовланмоқ
soqovlanmoqсоқовланмоқ
фл. Тутилиб гапирмоқ дудуқланмоқ.
Ҳар сафар учрашганда, янгидан танишгандек, аввал бир қизаришиб олиб, кейин гап тополмай соқовланиб, тутилиб гап бошлашарди. — Мирмуҳсин, Умид
Кўкрагини баланд тутди-да, яктак чўнтагидан носини олиб, бир чимдимини тил тагига ташлади. Бир оз соқовланиб сўзлади. — Ойдин, Ширинга мактуб
соқовланмоқ
заикаться
соқовланмоқ
в stammer, stutter
СОҚОВЛАНМОҚ
saqawlanıw, tutlıgıw, tutlıǵıp sóylew
соқовланмоқ
stottern vi, stammeln vi