сўқир

сфт. 1. Кўр, ожиз.

Чин кўнгилдан йиғласанг, сўқир кўздан ёш чиқар. — Мақол

2. Кўзи кўр, кўзи ожиз одам.

Сўқир киши.

— Ҳой, мўғуллар! — деб заҳарханда кулди у [Темур Малик]. Иккингиз учун садоғимда икки ўқ қолди, иккингизни ҳам сўқир қилиб қўяйми? — М. Осим, Карвон ёʻлларида

Бенафдур сўқирга тутилган чироқ. — Ш. Шомуҳамедов

3. кўчма Ҳеч нарсани билмайдиган, сезмайдиган; қолоқ, кўр.

Кўзи сўқирдан кўкраги сўқир ёмон. — Мақол

Нима қилай, бу сўқир кўзлар кеч очилган бўлса? — Ёшлик

Шунча пайтдан бери кўр эканман, сўқир эканман. — Шарқ юлдузи