sop
сопsop I
ot Baʼzi asboblarning qoʻl bilan ushlanadigan qismi; tutqi, dasta, band.
Tesha sopi. Qoshiqning sopi. Oʻgʻirning sopi. Yoʻqolgan pichoqning sopi oltin. — Maqol
Oltmish yoshlardagi jikkak chol teshasining sopini belbogʻidan oʻtkazib, soʻriga keladi. — S. Ahmad, Jimjitlik
— Chiqinglar, — Bek atrofga sergak quloq tutib, hech sas eshitmagach, shunday shivirladi va xanjarining sopidan yanada mahkamroq changalladi. — Yoshlik
Bunday tigʻli, sopi guldor pichoqni faqat Xoʻjand ustalari yasardi. — Mirmuhsin, Temur Malik
- Ketmonning sopini ushlamagan Dehqonchilik ishidan xabari yoʻq, umrida ketmon bilan ish qilmagan; xom. Oʻzingiz ayting-chi, axir, bu yelkasi oftob koʻrmagan soyaparvarlar, ketmon sopini ushlamagan nomardlar kolxozda nima qilib beradi? — P. Tursun, Oʻqituvchi
- Sopini oʻzidan chiqarmoq Yonidan mablagʻ yoki kuch sarf qilmay, boshqalar hisobiga ish bitirmoq. — Aktga qoʻl qoʻyilib, uyingizga yetib olguncha, har qanday is-pisdan xoli boʻlib qoladi. Sopini oʻzidan chiqaryapman-da, — dedi Odil Egamberdiga. — B. Rahmonov, Xoʻjayin koʻchdi
sop II
ot kam qoʻll. ayn. Sob.
Ishq dardida sop boʻlmoq. Ishdan urilib sop boʻlmoq.
Ha, bir alami bordir-da Yo nos sop boʻldimikin? Xumori tutgan boʻlsa kerak. — P. Tursun, Oʻqi-tuvchi
sop III
ot folk. Eng zoʻr, asl.
Oʻn ming uyli qoʻngʻirot elining sop degan boyvachchalari oʻz kayf-u safosi bilan oʻtirib edi. — Alpomish