сўнмоқ

фл. 1. Ёнмай, ёруғ бермай қўймоқ; ўчмоқ.

Учқун йилт этиб сўнди. — Шарқ юлдузи

Мушакнинг кўк, сариқ, қизил шуълалари тупроқ уюмларини, чойхона томларини узоқ ёритиб турди-да, кейин аста сўнди. — С. Аҳмад, Уфқ

Домла сўна бошлаган гулханга ўтин ташлай туриб, унга синовчан қараб қўйди-ю, атай елка учирди. — М. Мансуров, Ёмби

2. Ёруғлик кучи, даражаси пасайиб, нурсизланиб бормоқ, хира тортмоқ, хиралашмоқ.

Чекина олмайди деворда тасвир, Секин сўна бошлар деворда қуёш. — Х. Даврон, Қақнус

Деразадан тушиб турган ёруғлик аста-аста сўниб, уй ичи қоронғилашаверди. — С. Аҳмад, Ҳукм

3. кўчма Дастлабки кучи, даражаси, шиддати пасаймоқ, сусаймоқ; ўчмоқ.

Юракдаги исёнкор туйғулар аста-секин сўниб, хаёлини аллақандай маъюс ўйлар банд этди. — О. Ёқубов, Эр бошига иш тушса

Илгаригидек ёнишлар, талпинишлар, эркалашлар, ҳаяжонлар сўнгандек — Мирмуҳсин, Умид

4. кўчма Пасаймоқ, кучсизланмоқ (овоз, товуш ҳақида).

Олам сукунатини анча йироқлашиб кетган поезднинг сўниб борувчи тарақа-туруғидан бўлак ҳеч нарса бузмасди. — М. Муҳамедов, Қаҳрамон изидан

Сўниб қолган кулги яна оловлана бошлади. — П. Қодиров, Уч илдиз