soʻlmoq

fl. 1. Oʻsib turgan yoki yangi uzilgan vaqtidagi holatini yoʻqotmoq; shalpaymoq (oʻsimlik haqida).

Umid soʻlib, qovjirab qolgan gʻoʻzalar tepasida aylanardi. — Mirmuhsin, Umid

Qizil gullar aytar: Hech soʻlmagayman, Yomonning qoʻlida xor boʻlmagayman. — Qoʻshiqlar

2. koʻchma Gʻam-tashvishdan yoki dard-alam chekib, oʻzini oldirmoq, rangi ketib, quti oʻchib, siniqib, soʻlgʻin tus olmoq; siniqmoq.

El bilan boʻlsang — boʻlasan, Eldan chiq-sang — soʻlasan. — Maqol

Qop-qora koʻzing Yoshlarga toʻlmish. Oy kabi yuzing Yaproqday soʻlmish. — Mirtemir, Asarlar

Simobdek beqaror, kuch-gʻayrati taniga sigʻmagan oʻt-olov yigit endi soʻlgan, taqdirning bemahal zarbasidan esankirab qolgandi. — S. Ahmad, Ufq