сўкмоқ
soʻkmoqсўкмоқ И
фл. Тикилган нарсанинг ипини узиб, суғуриб, бўлакларга ажратмоқ.
Кўрпани сўкиб, ағдариб тикмоқ.
[Отабек] Тикилган ипларни сўкди ва мактубни очиб, оч кўзини ишга қўйди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
сўкмоқ ИИ
фл. 1. Ёмон сўзлар билан уришмоқ, ҳақорат қилмоқ.
— Ҳа, ноинсоф, ҳа кўппак! — Қоратой бойни сўка бошлади. — Ифлос қарға! — Ойбек, Танланган асарлар
Очман! Яланғочман! Хорман! Сиз у деб сўкасиз, 6у деб сўкасиз, бас-да шунча хўрлаганингиз. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
2. Умуман, уришмоқ, койимоқ.
Турғун-бой бутун айбни қўлида боласини кўтариб турган хотинга тўнкаб, уни сўкди ва қизариб-бўзариб, меҳмонлар билан сўраша бошлади. — П. Турсун, Ўқитувчи