soʻkmoq
сўкмоқsoʻkmoq I
fl. Tikilgan narsaning ipini uzib, sugʻurib, boʻlaklarga ajratmoq.
Koʻrpani soʻkib, agʻdarib tikmoq.
[Otabek] Tikilgan iplarni soʻkdi va maktubni ochib, och koʻzini ishga qoʻydi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
soʻkmoq II
fl. 1. Yomon soʻzlar bilan urishmoq, haqorat qilmoq.
— Ha, noinsof, ha koʻppak! — Qoratoy boyni soʻka boshladi. — Iflos qargʻa! — Oybek, Tanlangan asarlar
Ochman! Yalangʻochman! Xorman! Siz u deb soʻkasiz, 6u deb soʻkasiz, bas-da shuncha xoʻrlaganingiz. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
2. Umuman, urishmoq, koyimoq.
Turgʻun-boy butun aybni qoʻlida bolasini koʻtarib turgan xotinga toʻnkab, uni soʻkdi va qizarib-boʻzarib, mehmonlar bilan soʻrasha boshladi. — P. Tursun, Oʻqituvchi