sohib
соҳибsohib
ot 1. Egalik qiluvchi; ega.
Uy sohibi.
Orol dengizining janubidagi shu bepoyon choʻllarning sohibi boʻlgan koʻchmanchi massagetlar kelin kutmoqda. — M. Osim, Karvon yoʻllarida
Quvurlarni almashtirib olishdan xonadon sohiblari voz kechdilar. — Gazetadan
2. Biror ilm-hunar yoki xislat, fazilatni egallagan.
[Qozi:] Yana oʻzingiz sohibi aqlsiz. — Hamza, Tanlangan asarlar
Shu tarz-da bu serqirra faoliyat sohibining merosi sheʼrlar, doston va manzumalar, hikoya va povestlar, ocherk va publitsistik asarlardan iboratdir. — Gʻ. Gʻulom, Tanlangan asarlar
3. Sohib (erkaklar ismi).
- Sohibi davlat Davlat egasi, badavlat, davlatmand.
- Sohibi toj Toj egasi, tojdor (shohlar, podshohlar haqida).
- Sohib(i) karomat Karomat qiluvchi, karomatli; moʻjizakor. Odamlar Sulton devonani otashnafas vali deb maqtashar edi. Oʻsha nodon, aldangan kishilarning maqtab yurgan sohibi karomati, bir aljillab oʻtirgan bangi ekan. — M. Muhammadjonov, Turmush urinishlari
- Qalam sohibi yoki sohib qalam Qalam tebratuvchi; yozuvchi. Seni yaxshi taniyman-ku! Sen — sohib qalam, sen — shoirsan. — A. Oripov
sohib
владелец, хозяин
toʻy sohibi (букв. хозяин тоя) главное лицо на тое (обычно отец, мать, старший брат или сестра девушки или мальчика, в честь которых устраивается той)
- sohib tamiz (букв. обладатель разума) разумный, умный, умник
sohib
n master, owner
- uy sohibi head of the household
SOHIB
iye, iyesi, iyelik etiwshi
sohib
tar. ↑ Besitzer m, Inhaber m
Sohib
ruschaвладелецinglizchaownerfransuzchamaître, propriétairearabchaصَاحِبٌ (أَصْحَابٌ)