соҳиб
sohibсоҳиб
от 1. Эгалик қилувчи; эга.
Уй соҳиби.
Орол денгизининг жанубидаги шу бепоён чўлларнинг соҳиби бўлган кўчманчи массагетлар келин кутмоқда. — М. Осим, Карвон ёʻлларида
Қувурларни алмаштириб олишдан хонадон соҳиблари воз кечдилар. — Газетадан
2. Бирор илм-ҳунар ёки хислат, фазилатни эгаллаган.
[Қози:] Яна ўзингиз соҳиби ақлсиз. — Ҳамза, Танланган асарлар
Шу тарз-да бу серқирра фаолият соҳибининг мероси шеърлар, достон ва манзумалар, ҳикоя ва повестлар, очерк ва публицистик асарлардан иборатдир. — Ғ. Ғулом, Танланган асарлар
3. Соҳиб (эркаклар исми).
- Соҳиби давлат Давлат эгаси, бадавлат, давлатманд.
- Соҳиби тож Тож эгаси, тождор (шоҳлар, подшоҳлар ҳақида).
- Соҳиб(и) каромат Каромат қилувчи, кароматли; мўжизакор. Одамлар Султон девонани оташнафас вали деб мақташар эди. Ўша нодон, алданган кишиларнинг мақтаб юрган соҳиби каромати, бир алжиллаб ўтирган банги экан. — М. Муҳаммаджонов, Турмуш уринишлари
- Қалам соҳиби ёки соҳиб қалам Қалам тебратувчи; ёзувчи. Сени яхши танийман-ку! Сен — соҳиб қалам, сен — шоирсан. — А. Орипов
соҳиб
владелец, хозяин
тўй соҳиби (букв. хозяин тоя) главное лицо на тое (обычно отец, мать, старший брат или сестра девушки или мальчика, в честь которых устраивается той)
- соҳиб тамиз (букв. обладатель разума) разумный, умный, умник
соҳиб
н master, owner
- уй соҳиби head of the household
СОҲИБ
iye, iyesi, iyelik etiwshi
соҳиб
тар. ↑ Besitzer m, Inhaber m
Соҳиб
русчавладелецинглизчаownerфрансузчаmaître, propriétaireарабчаصَاحِبٌ (أَصْحَابٌ)