соғинмоқ

фл. 1. Айрилиқдаги яқин кишисини жуда кўргиси келмоқ; қўмсамоқ; соғинч ҳиссини сезмоқ.

Эй дилрабо, ишқинг била девона бўлдим соғиниб, Булбул каби тун-кечалар гирёна бўлдим соғиниб. — Ҳамза

Эрини соғиниб юрган Холисанинг юраги негадир бирдан орзиқиб кетди. — С. Нуров, Майсаларни аёз урмайди

Биламан, чарчагансизлар, бола-чақаларни соғингансизлар. — С. Аҳмад, Уфқ

2. Умуман, қўмсамоқ, хумор қилмоқ.

Капалак гулни соғинар, булбул — куйни. — Мақол

Биз бари бир баҳорни ҳар гал соғиниб ку-тиб оламиз. — Саодат

Қарши бобо ҳар қанча ҳурматга арзийди. Агар бирон кун уйда қамалиб ёца, далани соғиниб қолади. — А. Кудимов, Ҳалқа

Ғуломқорининг ашуласини жуда соғиниб қолдик. М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча..

3. Раво кўрмоқ, истамоқ.

Қўшнингга ёмонлик соғинма. — Мақол

[Ҳасанали:]

Энди сиздан шуни ҳам сўрайин: хўжасига содиқ• бир қул, сизнинг таъбирингизча, маънавий бир падар, ўз ўғлига ёмонлик соғинарми, бу тўғрида жавоб берингиз-чи? — А. Қодирий, Ўтган кунлар