sochmoq

fl. 1. ayn. Sepmoq 1, 2.

Urugʻ sochmoq. Yoʻllarga qum sochmoq. Hovliga suv sochmoq. Arpa sochsang, arpa oʻrasan. — Maqol

Ter toʻkib sochsang urugʻ, Yer seni qoʻymas quruq. — Maqol

2. Har yon-har yonga tarqatib tashlamoq, parishon qilmoq.

Boshidan gul sochmoq.

Ulardan sal tepada, barxan ustida yirtilib, tagi koʻchib ketgan bir poy botinka, undan narida ogʻzi ochiq, boʻm-boʻsh ryukzak yotar, uning ichidagi narsalar atrofga sochib tashlangan edi. — M. Mansurov, Yombi

3. koʻchma Tarqatib yubormoq, qochirmoq.

Normat, uning xayolini sochib yubormaslik uchun, oʻz oʻrniga choʻzildi-da, ancha vaqt oʻy surib, nihoyat uxlab qoldi. — I. Rahim, Chin muhabbat

4. Tarqatmoq, yoymoq.

Uzunchoq omborning toʻrida yigirma beshinchi lampochka xira nur sochadi. — N. Aminov, Qahqaha

Yoz Iyun quyoshi koʻkdan zarrin nur sochadi. — Saodat

5. Taramoq, yoymoq, toʻkmoq.

Xilma-xil gullar xushboʻy hid sochib, boʻstonni yashnatib turar, shishadek tiniq suvlar shildirab oqib yotar ekan. — Chalpak yoqqan kun

6. Biror oʻlchovda, meʼyorda taqsimlab tarqatmoq, solmoq.

Xarajatni hammaga baravar sochmoq.

Qarorim shundan iboratdirkim, ertadan boshlab yurtga oʻttiz ikki tangadan soliq sochasiz! — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar