слома/ть
русчаслома/ть
(ломать несов.) сов. 1. синдирмоқ
ветер сломал дерево шамол дарахтни синдириб кетди
он упал и сломал себе руку у йиқилиб, қўли синди
2. бузмоқ, синдирмоқ
не садись на этот стул, он сломан бу стулга ўтирма, у синиқ
- сломать себе шею на чём бирор иш қиламан деб қаттиқ панд емоқ
- сломать зубы на чём беҳуда уриниб овора бўлмоқ, тиши синмоқ
- язык сломаешь тил келишмайди, айта олмайсан киши (оғир талаффуз қилинадиган сўз ёки ибора ҳақида)