сийпаламоқ

фл. 1. Силамоқ, силаб эркаламоқ.

Мен унинг узун, нозик бармоқларига қарадим-у: Насиб қилса, бир куни мана шу бармоқларни сийпалаб, тилла узук тақаман, деб қўйдим ичимда. — С. Сиёев, Ёруғлик

2. Ушлаб, силаб кўрмоқ, силаб текширмоқ, пайпасламоқ.

Давлатёрни чамадоннинг ялтироқ жезлари жуда қизиқтирди. Уларни қўллари билан сийпалаб кўриб: — Бу папкани ҳукумат берганми ё сотиб олганмисиз? — деб сўради. — П. Турсун, Ўқитувчи

3. кўчма айн. Сийпамоқ 2 (шабада, шамол ҳақида).

Кўм-кўк ўтзорлар ичидан ёқимли шабада эсди-ю, қиз билан йигитнинг юзларини сийпалади. — Ш. Рашидов, Қудратли тўлқин

Баҳор шабадаси юзни сийпалаб, кўкатларнинг ҳидини димоғга уради. — Ҳ. Нуъмон, Фасллар

4. кўчма Яширишга, юмшатишга, билдирмасликка уринмоқ; хаспўшламоқ.

Хуршиданинг илжайиб, сийпалаб гапиришида қандайдир сир бор эди. — Д. Нурий, Осмон устуни