siyoh

ot 1. sft. poet. Qora, qora rangli.

Koʻzimga qoʻyibman siyoh surmani, Jonim otam, sevganimga ber mani. — Qoʻshiqlar

Qor ketdi zaminda, Boʻrtdi ilk giyoh, Qorongʻi, siyoh tunda Sham yondi goʻyo. — X. Davron

2. ot koʻchma Xat yozish uchun ishlatiladigan rangli suyuqlik.

Qora siyoh. Qizil siyoh. Siyoh bilan yozilgan xat. p

Oy chiqdi: serbulut osmon xuddi siyoh sachragan zangori koʻy-lakka oʻxshardi. — S. Ahmad, Ufq

3. Roʻyi siyoh Yuzi qora, qora yuzli.

Roʻyi siyoh boʻldik ushbu shaharga, Boshimiz kesadi, osadi dorga. — Erali va Sherali

ot esk. ayn. Siyoq.

Havoning avzoyi buzuq, yogʻadigan siyohi bor.

[Olimovning] Shu zehni, gʻayrati tursa, kelgusida agronom boʻlish siyohi bor. — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar

[Zikriyo qori:} Poʻlat degan shu boʻladi, taqsir. Buning ikki dunyoda ham el boʻladigan siyohi yoʻq. — N. Safarov, Sharqtongi

Shu zehni, gʻayrati tursa, kelgusida agronom boʻlish siyohi bor. — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar

Xat yozish uchun ishlatiladiganMÜREKKEP

Siyoh koʻrinishidagi kuzov nakleykasi

n black, ink

1. qara, qara reńli

2. sıya

3. q. siyoq

Tinte f