сирқирамоқ

фл. айн. Зирқирамоқ.

Ёдгор совиб қолган чойдан ичди. Колбаса емоқчи бўлган эди, тиши сирқираб кетди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол

Дадавойнинг кирза этикдаги болдир суяклари тиззасигача сирқиради, кетаётган ерида бир нафас тўхтаб, нафасини ростлашга мажбур бўлди — Ҳ. Ғулом, Тошкентликлар