синмоқ

фл. 1. Парчаланмоқ, майдаланмоқ, бўлакларга ажралмоқ, узилмоқ.

Шиша синди. Қалам синиб солди. Кўза кунда синмайди, кунида синади. — Мақол

Қайин дарахтининг эгилгани —сингани, Эр йигитнинг уялгани — ўлгани. — Мақол

Қўлидаги дасталанган пахта гулли пиёладан бири ерга тушиб, чил-чил синди. — Т. Ашуров, Оқ от

Оёғингнинг остида ногоҳ Чирс этар-у, синиб тушар шох — Х. Даврон, Болаликнинг осмони

Ел кетма-кет бўкирар, бунга чидай олмаган шох-шаббалар чарс-чурс синар эдилар. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

2. Зарб еб шикастланмоқ, парчаланмоқ (гавда суяклари ҳақида).

Умар билаги синиб, боши ёрилиб, тупроқда беҳуш ётарди. — С. Юнусов, Кутилмаган хазина

3. Шикастланиб ишдан чиқмоқ, яроқсиз ҳолга келмоқ.

Арава синди, ҳўкиз ўлди. — Мақол

— Хафа бўлманг, ака, — деҳқоннинг елкасини қоқиб юпатди Ёʻлчи, — фалокат эмас —

арава синади, тузатилади. — Ойбек, Танланган асарлар

Синган сози қайтадан Тилга киргандай, Хазон бўлган баҳори Гулга киргандай. — Ғайратий

4. кўчма Конкуренсияда, рақобатда енгилмоқ, банкротлашмоқ, хонавайрон бўлмоқ.

[Саидаҳмад:] Замон жуда лойқаланиб кетяпти, ҳали қарасанг, у бой синибди, ҳали қарасанг, бу бой. — Ойбек, Улуғ ёʻл

5. кўчма Маънавий зарба олмоқ.

Одамнинг кўнгли нозик бўлади: бир кичкина нарса билан ё синади, ё кўтарилади. — М. Исмоилий, Бизнинг роман

— Агар боланинг руҳи синса, шунақа бетга чопар, каттага сўз қайтарадиган, қайсар бўлади, — деди [Акбархўжа]. — П. Турсун, Ўқитувчи

6. кўчма Енгилмоқ, маҳв бўлмоқ.

Синмас ирода. Ҳақиқат букилади, аммо синмайди. — Мақол