сингишмоқ

фл. 1. Чуқур ўрнашмоқ, ўзлашмоқ, жо бўлмоқ, сингмоқ, сингимоқ.

Оқшом тинчлигида оламнинг бутун гўзалликлари кўнглимга сингишиб киргандай бўлади. — А. Мухтор, Давр менинг тақдиримда

Кўзларига ўрнашган, сингишган ғам кетмаган эди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

2. Ўрганиб олмоқ, одатланмоқ; мослашмоқ.

Қарийб етти йиллик гавжум ҳаёт давомида Йигитали шаҳар шароитига бутунлай сингишиб кетган эди. — Д. Нурий, Осмон устуни

3. Бағрига, қўйнига ёки рангига, тусига кириб ёʻқолмоқ; бирга қўшилиб, бирдек бўлиб кетмоқ.

Тоғлар, қирлар, далаларда оқшом тушиб, қош қорая бошлаган, атрофдаги дарахтлар, уйлар ва экинзорларнинг бари бир-бирига сингишиб, кўкимтир туман пардасига ўралаётган эди. — Ҳ. Назир, Сўнмас чақмоқлар

4. кўчма Ўрганиш бўлиб қолмоқ, одат тусига кирмоқ, ўзлашиб кетмоқ.

[Қандолатхон] Эри устидан ҳукмронлигини Ҳусниддинга ҳам кўрсатмоқчи бўлди. Лекин Ҳусниддинга бу қилиқ сингишмай, аввал бир неча кун таъби тирриқ юрди. — Мирмуҳсин, Феълан кучсизлик

2. физ. Ютилиш, абсорбсия

3. айн. ассимиляция 3

Тилларнинг сингиши

н физ. absorption

sińisiw

диффузия