симирмоқ
simirmoqсимирмоқ
фл. 1. Ичга тортиб ичмоқ.
Қимизни симирмоқ.
Валиев илиб қолган чойни симирди. — Э. Усмонов, Ёлқин
Отанинг қўлига бериб қўбизни, Кетидан тутдилар тўла қимизни. Симирди-да, ота қўбизни тортди, Эшитганлар чуқур завқларга ботди. — М. Алавия
2. Чуқур нафас билан ичга ютмоқ.
Тоза ҳаводан симирмоқ баҳонасида Расулжон тезроқ ҳовлига чиқа қолди. — Ж. Абдуллахонов, Хонадон
Ота райҳон ҳидини симирди. — А. Эшонов, Ота
3. Кўчма Мириқиб вужудига сингдирмоқ; туймоқ; руҳан ҳис қилмоқ.
[Султонмурод] Ишқ дардини тотли май каби симирмоқдан гўё лаззатланади. — Ойбек, Навоий
Шеър зулолидан симирдим бир пиёла тўлдириб, Воҳ, кўринди менга ҳар бир қатраси уммон кадар. — Э. Воҳидов
- Сув келса симириб, тош келса кемириб Ҳар қандай қийинчиликларни енгиб, уларга бардош бериб. Ўлиб-тирилиб, тиришиб-тирмашиб, сув келса симириб, тош келса кемириб, эндигина одам қаторига кирдим. — Х. Султонов, Отамнинг юрти
СИМИРМОҚ
1. simiriw, ishiw
2. авıс. sińdiriw, denesine sińdiriw, toyıw