siltamoq
силтамоқsiltamoq
fl. 1. Kuch bilan keskin tortmoq yoki itarmoq.
Otning jilovini siltamoq. Varrakni siltab tortmoq.
Anvar allaqachon yerga sakrab tushgan, eshikni siltab yuborgan edi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol
Yigit
Shuni toʻldirib un koʻtarib kelaman, deganday katta qopini siltab, yelkasiga tashladi. — A. Muxtor, Qoraqalpoq qissasi
Qiz ham oʻynab turgan sochini siltab, orqasiga tashladi-yu, uning koʻzlariga tik qaradi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol
2. koʻchma Soʻzini kesmoq; jerkmoq.
Ertalab [CommuJ kampirning qulogʻiga shivirlayotgan edi, kampir uni siltab tashladi: — Bolam, bu odatingni tashla. — S. Ahmad, Saylanma
Arzimas narsaga uning [Shakarning] charsligi tutib, bolani siltaydigan, qargʻaydigan qiliq chiqardi. — H. Nazir, Koʻkterak shabadasi
- Orqaga siltamoq
- Etak siltamoq
- Qoʻl siltamoq 1. Qoʻlni keskin silkitib, norozilik, jahd, umidsizlik kabi maʼnolarni ifodalamoq. — Bas, koʻp vaqillama! — dedi maxdum qoʻl siltab. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.Nizomiddinov jahl bilan qoʻl siltadi. — S. Ahmad, Hukm;Shundan keyin haqli savol tugʻiladi: bugun ulkan zafarlar oldida bogʻlardan kechdik, bulbul-u qushlarga qoʻl siltadik. Ertaga-chi?! — Gazetadan;Bolalar tarbiyasiga qoʻl siltagan shaxs kelajak oldida javobgardir. — Gazetadan