silqimoq

fl. 1. s. t. Sirqimoq, sizmoq; tomchilamoq.

Umri opa silqib kelayotgan koʻz yoshlarini roʻmolining uchi bilan artib, Boqijonning peshonasini siladi. — Gazetadan

Shox-shabba orasidan suv silqib tomchilardi. — Oybek, Quyosh qoraymas

2. koʻchma Asta toʻplanib chiqmoq; paydo boʻlmoq.

Bular, albatta, shoiraning yuragidan silqigan aziz va qadrdon his-tuygʻularning bir zumgina oroyishi, oʻychanlik va sokinlikdir. — OʻTA

sırqıw, tamshılaw