silkitmoq

fl. 1. Silkimoq feʼlining orttirma nisbati.

Ahmadning tili kalimaga kelmay qoldi, yoʻq degan maʼnoda bosh silkitdi. — F. Musajonov, Himmat

Dutor quruqqina yigʻlamas edi, balki butun koinotni “zir“ ettirib va xasta yuraklarni dir silkitib yigʻlar edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

2. Larzaga solmoq.

Momaqaldiroqday koʻkni silkitib gumburlayotgan toʻp otishmasini eshitdi. — Oybek, Quyosh qoraymas