сичқон
sichqonсичқон
от 1. Ер юзида кенг тарқалган, хавфли касалликлар тарқатадиган кичик кемирувчи сутемизувчи ҳайвон.
Шу пайт аммамнинг яқинда болалаган тарғил мушуги, оғзида сичқон тишлаганча, уйга кириб кетди. — Р. Азизхўжаев, Яшил чайла
Қаердадир юлғун тагида чўл сичқоними, нимадир ногоҳ шитирлади-ю, Зулхумор чўчиб тушди. — М. Мансуров, Ёмби
2. Мучал йил ҳисобида биринчи йил номи.
Унинг йили — сичқон.
- Сичқонча Компютер ва бошқа баъзи рақамли қурилмалар экранидаги кўрсаткични (курсорни) қўлда бошқариш учун ишлатиладиган, ҳар хил амаллар бажариш учун мўлжалланган икки ёки ундан ортиқ тугмаларга эга қўшимча қурилма.
- Сичқон йили Мучал йил ҳисобида биринчи йил.
- Арслоннинг ўлиги — сичқоннинг тириги Катта мартабали киши мартабасидан тушганда ҳам, оддий кишилардан юқори туради, катталигича қолади, деган маънодаги ибора.
- Сичқон сиғмас инига, ғалвир боғлар думига Имкониятларини ҳисобга олмай дахмаза орттирган кишига нисбатан айтиладиган мақол.
- Сичқон сурди Касалликдан эндигина тузалган киши биринчи бор уйидан чиқиб, бирор жойга борганда айтиладиган ибора. — Ҳамзахонни бугун-эрта сичқон сурди қилиб, кўчага олиб чиқамиз, холажон, худо хоҳласа, — деди Умар полвон қўлидаги тугунни Жаҳонбувига узатиб. — К. Яшин, Ҳамза
- Сичқоннинг ини минг танга Қочишга жой топа олмай қолинган пайтда айтиладиган ибора. Мадрасалар ҳам жимжит, фалакиёт мударрислари, ҳандаса-ю риёзиёт муллолари учун сичқоннинг ини минг танга бўлиб кетган эди. — Мирмуҳсин, Меъмор