шумлик

от 1. Шум кишига хос иш, хатти-ҳаракат, қилиқ.

Қўқондаги бир мактабда турк афандидан таълим кўриб, ўша афандидан анчагина шумликларни ўрганган экан. — П. Турсун, Ўқитувчи

Ўртоқ Умурзоқова, кўриб турибманки, сиз ҳам шумлик қилаётирсиз, марҳамат, жавоб беринг, нима мақсад билан келдингиз? — Ш. Рашидов, Бўрондан кучли

Бу саҳройи болалар шумликни билмайди. Ўргатиб-ўргатиб, ишга сола берасиз. — П. Турсун, Ўқитувчи

2. Ёмонлик, қайғу-кулфат келтирувчи нарса.

Унинг чарчоғи ҳам, уйқуси ҳам қочган, кўнгли бир шумликни сезгандай, кекса, ҳорғин юзини бетоқатлик кўланкаси қоплаган эди. — А. Мухтор, Чинор

sumlıq

Übel n, Böse n, Ungezogenheit f, Streich m

зло, коварство; озорство, шалостьинглизчаevil; harm; cunningness; prank; mischief; naughtinessфрансузчаmal, perfidie, méchantceté, espièglerieарабчаغَدْرٌ، خَبْلٌ، مَكْرٌ؛ تَلَاعُبٌ و مُشَاكَسَةٌ