шуъла
shuʼlaшуъла
от 1. Бирор жисмдан таралувчи нурли энергия; ёруғлик, нур.
Ой шуъласи. Хатни чироқ шуъласида ўқимоқ.
Аммо офтобнинг ўткир шуъласи Кўксингни парчалаб ёрди беомон. Тарихнинг музаффар, нурли ёʻлидан Дадил бормоқдалар наслимиз ҳамон. — Уйғун
Шох ўтиннинг ўчоқни тўлдириб ловуллаётган ёлқини қорайган кўчага шуъла сочмоқда. — П. Турсун, Ўқитувчи
2. айн. Ёлқин.
Ҳамон машъала шуъласи кўриниб турган ҳовлидан анча узоқлашгач, бир дарахтнинг панасига ўтирдилар. — С. Сиёев, Ёруғлик
ШУЪЛА
1. Бирор жисмдан тараладиган нурли энергия, ёруғлик, нур.ŞULE
2. Аланга.ALEV
шуъла
1. луч, свет
ой шуъласи свет луны
2. пламя, зарево
ёнғин шуъласи зарево пожара.
ШУЪЛА
1. shuģla, sáwle, jaqtılıq, nur
2. jalın
шуъла
Strahlen n, Leuchten n, Schein m, Helle f
қуёш шуъла сочмоқда die Sonne strahlt