шубҳасиз

сфт. 1. Ҳеч қандай шубҳа туғдирмайдиган; аниқ.

Ўзбекистон рассомлари эришган муваффақиятлар шубҳасиз. — Газетадан

2. мод. с. Муқаррар равишда, албатта, сўзсиз.

Шубҳасиз, у ҳақ. Режа, шубҳасиз, бажарилади.

Мен биринчи навбатда тар-бияни улардан [ота-онамдан]

олганман ва уларнинг хислат ва хусусиятлари, шубҳасиз, менга таъсир қилган. — С. Айний, Эсдаликлар

Қўшиғимга илҳом берган қиз Олам-олам ҳайдаб кетди ер. Ким кўрса ҳам уни, шубҳасиз, Пахтазорнинг қаҳрамони, дер. — Т. Тўла