shoʻra

ot Tashlandiq yerlarda, ekin maydonlarida gʻovlab oʻsadigan, barglarining usti yaltiroq, osti kulrang yovvoyi oʻt.

Ariqning narigi yonida kakra, supurgi, shoʻra, sassiq-kapa, yana allaqanday yovvoyi oʻtlar gʻovlab yotardi. — A. Muxtor, Opa-singillar

Erta bahor Yorqinoy koʻk terib yuribdi. Qoʻlidagi sirlangan togʻorani u yerdan bu yerga surar, u yon-bu yoniga elanib, otquloq, ismaloq, jagʻ-jagʻ, momaqaymoq, yalpiz, shoʻra qidirardi. — R. Rahmon, Mehr koʻzda

ot Tokning (uzumning) toʻpguli, gʻunchasi.

Toklar shoʻra chiqarib qolibdi.

Birinchi xomtokni tok novdalarida shoʻra paydo boʻlishiga qarab, aprel oyining oxirida oʻtkazish maʼqul. — M. Sobirov, Xomtok