шўппаймоқ

фл. Бошқалардан ажралиб ёлғиз қолмоқ; мунғаймоқ; ўксиб қолмоқ, шумшаймоқ.

Шўппайиб ўтирмоқ.

Эртага, икки қўлингизни, кечирасиз, бурнингизга тиқиб, участкада битта ўзингиз шўппайиб қолсангиз, нима қиласиз? — А. Мухтор, Туғилиш

Бирга ўқишган синфдошлари аллақачон жой-жойларини топишган эди. Қишлоқда ёлғиз Тошхонгина шўппайиб қолди. — А. Мираҳмедов, Ўт юраклар

Етти бола туғганман. Ҳаммасини тупроққа бериб, биргина қизим билан шўппайиб қолганман. — С. Аҳмад, Чевара