шўппаймоқ
shoʻppaymoqшўппаймоқ
фл. Бошқалардан ажралиб ёлғиз қолмоқ; мунғаймоқ; ўксиб қолмоқ, шумшаймоқ.
Шўппайиб ўтирмоқ.
Эртага, икки қўлингизни, кечирасиз, бурнингизга тиқиб, участкада битта ўзингиз шўппайиб қолсангиз, нима қиласиз? — А. Мухтор, Туғилиш
Бирга ўқишган синфдошлари аллақачон жой-жойларини топишган эди. Қишлоқда ёлғиз Тошхонгина шўппайиб қолди. — А. Мираҳмедов, Ўт юраклар
Етти бола туғганман. Ҳаммасини тупроққа бериб, биргина қизим билан шўппайиб қолганман. — С. Аҳмад, Чевара
ШЎППАЙМОҚ
Бошқалардан ажралиб ёлғиз қолмоқ; мунғаймоқ, ўксиб қолмоқ, шумшаймоқ.AYRILMAK
ШЎППАЙМОҚ
tımsırayıw, bozarıw, kógeriw, sazırayıw
шўппаймоқ
mürrisch dreinsehen, finster dreinschauen