shoʻppaymoq

fl. Boshqalardan ajralib yolgʻiz qolmoq; mungʻaymoq; oʻksib qolmoq, shumshaymoq.

Shoʻppayib oʻtirmoq.

Ertaga, ikki qoʻlingizni, kechirasiz, burningizga tiqib, uchastkada bitta oʻzingiz shoʻppayib qolsangiz, nima qilasiz? — A. Muxtor, Tugʻilish

Birga oʻqishgan sinfdoshlari allaqachon joy-joylarini topishgan edi. Qishloqda yolgʻiz Toshxongina shoʻppayib qoldi. — A. Mirahmedov, Oʻt yuraklar

Yetti bola tugʻganman. Hammasini tuproqqa berib, birgina qizim bilan shoʻppayib qolganman. — S. Ahmad, Chevara