шоҳона

сфт. 1. Подшоларга хос, шоҳларда бўладиган; олий даражадаги, жуда яхши.

Шоҳона кийим. Шоҳона жиҳоз. Шоҳона кийинмоқ. Шоҳона яшамоқ.

Бутун мажлисни

[Ҳусайн Бойқаро] ўзининг шоҳона зиёфатига таклиф этди. — Ойбек, Навоий

Шу орада тиктирди ўзига либос, Бир либоски, шоҳона, шоҳ қизига хос! — Шуҳрат

Ўзига ўзи зеҳн солиб, шоҳона қадам билан залга қараб юрди. — Ш. Холмирзаев, Оғир тош кўчса

2. кўчма Дабдабали, ҳашаматли.

Пулингиз сандиққа сиғмаётган бўлса, каминага беринг, мен ўзим шоҳона уй-жой қурдириб бераман. — О. Ёқубов, Диёнат

Мана шу янги иморатда дабдаба билан шоҳона тўй бермоқчи бўлиб, чор томонга чопар чоптирди. — Муштум

3. кўчма Энг йирик ва энг яхши, оламшумул.

Космосга биринчи одамнинг парвоз қилиши кишилар ижодий меҳнатининг шоҳона самараси бўлди. — Газетадан

Унинг [Пушкиннинг) шоҳона асарлари яна кўплаб янги санъат дурдоналарини яратишга асос бўлди. — Газетадан