shivir
шивирshivir
ot Soʻzlayotganda, ayrim narsalarning yengil harakatida bir-biriga tegishidan chiqadigan kuchsiz tovushni bildiradi.
Shivir-shivir, pichirlashlar eshitildi: raykom boboning urugʻ-aymogʻidan emish. — S. Nurov, Narvoy
Soʻzlarni rayhonday hidlayman, Soʻzlarning shivirin tinglayman. — X. Davron
Bir vaqtlar kursdoshlari bilan mana shu yaproqlar shiviriga quloq solib turib, qaysi daraxtligini aniqlashardi. — J. Abdullaxonov, Oriyat
shivir
n whisper
SHIVIR
elik. sıbır, sıbır-sıbır, pıshır, pıshır-pıshır
shivir
Flüstern n, Geflüster n, (tabiatga oid) Rauschen n