шитир

тақл. с. Қуруқ ўт, шох-шабба, қоғоз ва шу кабиларнинг қўзғалишидан ҳосил бўладиган товушни билдиради.

Шитир этмоқ. Шитир этган шарпа. Алланарса шитир этиб кетди.

— Мен шитир этган товушдан ҳадиксирайман, гапнинг рости, ўз дўстим Холбойдан ҳам ҳадиксираб ўтириб-ман, — деди Усмон. — О. Ҳусанов, Қўшиқчининг тақдири

Аммо шипшиси шохлар шитирига қўшилиб кетди. Ҳаёт эшитмади. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

элик. shıtır, shıtır-shıtır