shitir

taql. s. Quruq oʻt, shox-shabba, qogʻoz va shu kabilarning qoʻzgʻalishidan hosil boʻladigan tovushni bildiradi.

Shitir etmoq. Shitir etgan sharpa. Allanarsa shitir etib ketdi.

— Men shitir etgan tovushdan hadiksirayman, gapning rosti, oʻz doʻstim Xolboydan ham hadiksirab oʻtirib-man, — dedi Usmon. — O. Husanov, Qoʻshiqchining taqdiri

Ammo shipshisi shoxlar shitiriga qoʻshilib ketdi. Hayot eshitmadi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

elik. shıtır, shıtır-shıtır