shirali

sft. 1. Tarkibida shirasi bor, shirasi koʻp; shirador.

Shirali uzum. Shirali ozuqa.

Polizlardagi shirali qovunlar kechki kuz sovugʻida yorilib ketib, meni yenglar, deb termilib turibdi. — J. Sharipov, Xorazm

Butazorning oʻrtasi yalanglik. U yerda juda shirali oʻtlar oʻsadi. — S. Anorboyev, Oqsoy

2. Shira yuqli, shira teggan.

Shirali, yuvuqsiz qoʻllarini ikki tomonga yoyib, xushlamayroq, mehmonga yelkasini tutdi kelin. — A. Muxtor, Kumush tola

3. koʻchma Mazmunli, maʼnodor; sermazmun.

Shirali gap.

4. koʻchma Xush yoqadigan, yoqimli; jarang-dor (ovoz, kuy va shu kabilar haqida).

— U [Elmurod] baʼzan oʻzi ruscha oʻqiganlarini gapirib berar, lekin bu, oʻqib berganday shirali va maʼnodor boʻlmas edi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Bu qoʻshiq shunchalar yoqimli, shirali ediki, temirchi yigitning yuragida allaqanday bir hisni uygʻotib yubordi. — S. Ahmad, Hukm

1. shireli, shiresi kóp

2. shire jaģılģan, shire bolģan