ширали

сфт. 1. Таркибида шираси бор, шираси кўп; ширадор.

Ширали узум. Ширали озуқа.

Полизлардаги ширали қовунлар кечки куз совуғида ёрилиб кетиб, мени енглар, деб термилиб турибди. — Ж. Шарипов, Хоразм

Бутазорнинг ўртаси яланглик. У ерда жуда ширали ўтлар ўсади. — С. Анорбоев, Оқсой

2. Шира юқли, шира тегган.

Ширали, ювуқсиз қўлларини икки томонга ёйиб, хушламайроқ, меҳмонга елкасини тутди келин. — А. Мухтор, Кумуш тола

3. кўчма Мазмунли, маънодор; сермазмун.

Ширали гап.

4. кўчма Хуш ёқадиган, ёқимли; жаранг-дор (овоз, куй ва шу кабилар ҳақида).

— У [Элмурод] баъзан ўзи русча ўқиганларини гапириб берар, лекин бу, ўқиб бергандай ширали ва маънодор бўлмас эди. — П. Турсун, Ўқитувчи

Бу қўшиқ шунчалар ёқимли, ширали эдики, темирчи йигитнинг юрагида аллақандай бир ҳисни уйғотиб юборди. — С. Аҳмад, Ҳукм

1. shireli, shiresi kóp

2. shire jaģılģan, shire bolģan