шиқ

тақл. с. 1. Мўрт нарса синганда ёки икки қаттиқ нарса бир-бирига урилганда ҳосил бўладиган товушни билдиради.

Шиқ-шиқ товуш эшитилди.

2. Шиқ этмоқ Шиқ деган товуш чиқармоқ.

Бирдан эшик шиқ этиб очилди. — Э. Раимов, Ажаб қишлоқ

Сарой амалдори президент бандлигини, гаплаша олмаслигини айтиб, шиқ этиб трубкани илди. — Мирмуҳсин, Чодрали аёл

элик. shıyq