shiq

taql. s. 1. Moʻrt narsa singanda yoki ikki qattiq narsa bir-biriga urilganda hosil boʻladigan tovushni bildiradi.

Shiq-shiq tovush eshitildi.

2. Shiq etmoq Shiq degan tovush chiqarmoq.

Birdan eshik shiq etib ochildi. — E. Raimov, Ajab qishloq

Saroy amaldori prezident bandligini, gaplasha olmasligini aytib, shiq etib trubkani ildi. — Mirmuhsin, Chodrali ayol

elik. shıyq