шипилламоқ

фл. 1. Шип-шип қилмоқ; шитирламоқ.

Ҳовлида дарахт шохлари шипиллаб, қизни чорлагандай бўлди. — Ж. Саъдуллаев, Қиз орзуси

Вақт ҳам алламаҳал бўлиб қолган, бутун касалхона уйқуда. Фақат аҳён-аҳёнда шипиллаган оёқ товуши эшитилиб қолади. — Х. Тўхтабоев, Садоқат

2. Енгил ва тез-тез қадам ташламоқ, енгил ва тез-тез юрмоқ; зипилламоқ.

— Лайлатулқадр бизларни иззат қилиб, ўз оёғи билан уйимизга кириб келган экан. Ана, ҳозир шипиллаб чиқиб кетдилар, — деди Шарифа буви эрига. — Н. Мақсудий, Лайлатулқадр

У [Хайри хола] ҳашарчиларни алқай-алқай, шипиллаганча қўрғончага кириб кетди. — М. Осим, Тилсиз гувоҳ