шинаванда

сфт. 1. Бирор нарсага ниҳоятда ихлос қўйган; ихлосманд, ишқибоз, мухлис.

Футбол шинавандаси. Кураш шинавандалари.

Томоша зали санъат шинавандалари билан лиқ тўлган эди. — Газетадан

Қўшни хонадан шахмат доналарининг тахтага тақ-туқ урилгани, қўли баланд шинаванданинг хурсанд овози эшитилди. — С. Нуров, Майсаларни аёз урмайди

2. Бирор иш, касб-ҳунарга меҳр қўйган, уни яхши биладиган, омилкор, ҳадисини олган.

Шўр ерларнинг пири, ташландиқ ерларнинг миришкори, ўз касб-корининг шинавандаси Турсунбой бормаса, ким боради ? М. — Муҳамедов, Ҳамқишлоқлар

Тиним билмас техника шинавандалари ишлаб чиқаришга жорий этаётган янгиликлар бир дарё бўлса, юқорида эслатганимиз ундан қатрадир. — Газетадан

3. Киши билан дилдан суҳбатлашадиган, элакишиб кетадиган.

Қутбиддиновнинг феъли айниди, яъни биронта шинаванда улфат билан бирпас дилкашлик қилгиси келди. — А. Қаҳҳор, Асарлар

У ўрта ёшли, хийла тўлалигидан бўйи паст кўринадиган, одамга тез элакишиб кетадиган шинаванда киши эди. — Ҳ. Назир, Кўктерак шабадаси

4. Улфат учун \еч нарсани аямайдиган, улфатчиликни ўрнига қўядиган; одамшаванда.

Фозилжон ҳали ёш бўлишига қарамай, ўзини улфат кўрган шинавандалардек тутарди. — Ф. Мусажонов, Нозик масала

Бунақанги шинаванда одам кам бўлади, ҳа. Ол-тин йигит. Дўст учун жонини ҳам аямайди. — Муштум